Danilo Kiš

Danilo Kiš bio je prevodilac i književnik. Njegovo ime značajno je u povijesti kako srpske tako i svetske književnosti. Rodio se 1935. godine.

Njegovi najpoznatiji romani su: „Mansarda“, Psalam 44″, „Bašta, pepeo“, „Peščanik“ te zbirke pripovedaka: „Rani jadi“, „Grobnica za Borisa Davidovića“, „Enciklopedija mrtvih“, knjige eseja: „Po-etika“, „Poetika, knjiga druga“, „Knjiga polemika Čas anatomije“.

Također, pisao je za pozorište i za televiziju, a radio je i kao prevodilac, prevodeći s mađarskog, francuskog i ruskog jezika.

Njegove knjige prevedene su na mnoge europske jezike i po mišljenju mnogih kritičarima, on pripada najvećim savremenim piscima.

1983. godine napisao je kratku autobiografiju „Izvod iz knjige rođenih“.

Umro je u Parizu, u oktobru 1989. godine.